باب انصاف و عدالت 1 - على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در آخر سخنرانى خود ميفرمود : خوشا حال كسى كه خلقش طيب و طبعش طاهر و باطنش شايسته و آشكارش نيكو باشد ، و زيادى مالش را بدهد و زيادى گفتارش را نگه دارد و از خود انصاف دهد . 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كيست كه برايم چهار چيز را در برابر چهار خانه در بهشت عهده دار شود : انفاق كن و از فقر مترس ، و سلام را در جهان منتشر كن و بحث و جدل را رها كن ، اگر چه حق با تو باشد ، و خودت بمردم انصاف ده ( تا محتاج داور ديگرى نباشى ) . 3 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : سرور اعمال سه چيز است : انصاف دادن بمردم از خود ، تا آنجا كه هر چه خشنودت كند مثلش را براى مردم بخواهى ، و مواسات نمودن با برادرت در مال و ياد خدا در هر حال ، و آن گفتن سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر فقط نيست ، بلكه هر گاه امر خداى عز و جل به تو رو آورد عمل كنى و چون نهى و بازداريش به تو رسد ، ترك كنى . 4 - امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن كلامى فرمود : به هوش باشيد هر كه از خود بمردم انصاف دهد